BURKINA FASO

Burkina Faso is een heel bijzonder land, wanneer we aan andere reizigers vroegen “ wat moeten we zien in B.F.” Dan werd er eigenlijk altijd gezegd , niets speciaals maar het zijn vooral de mooie mensen! Dus nieuwsgierig als we zijn gaan we kijken en inderdaad de mensen zijn zeer bijzonder. Zeer bezige mensen, zowel mannen als vrouwen met allemaal kleine bedrijfjes en iedereen is altijd in beweging.
C730AE82-1BF5-4E62-AB17-D1FD9EDA326A
FF3D59C5-933F-4C25-9BA2-34100864FF2E
200F69FC-CD81-4EED-BBE1-A6DD9814E321
DF396A51-5893-45CB-BBD4-BC1FE1CB70D18E11AD9F-F14D-4A45-8EE1-6B2394E2905B
Ons eerste dorpje Kiebele met speciale sukhala kleurige beschilderde huizen is erg mooi en heeft een hele sfeervolle atmosfeer, ook de Auberge waar we verblijven is in deze stijl gebouwd.
6A01D500-2F63-48AA-AAFF-C43B58828B19
DD1382A3-15EE-4B51-9079-D4222F2C4BF5
B2F5F7DA-72E6-494B-A811-9F8A1DB2C5C53E4D3F55-BDF3-40E2-B9DA-DA23FD151187
Van hieruit gaan we naar de hoofdstad Ouagadougou, waar een Toyota onderdelen bedrijf is en onze auto heeft weer wat slijtdelen nodig. Deze zijn in voorraad en we vragen of er ook een monteur is en ja hoor, rijdt U maar achter me aan, men doet hier alles op brommertjes/ scooter, mannen en vrouwen. Soms zie je een vrouw in complete nikab op een scooter wat een zeer komisch gezicht is. We komen bij een openlucht garage en alles wordt zeer vakkundig gemonteerd, hierbij ontdekken ze dat de achterste kruiskoppeling niet goed meer is, deze was herhaaldelijk gecontroleerd omdat we extra geluiden hadden, deze wordt ook vervangen en we rijden nu ook weer zonder bijgeluiden. Heel fijn dat ook dit opgelost is. Deze stad is zeer sfeervol maar erg stoffig en veel smog en gaan dus ook weer zo snel mogelijk verder naar Kaya, daar kamperen we aan een meer. We informeren hoe de veiligheid in het noorden is en via verschillende kanalen krijgen we te horen dat we naar Bani en misschien Dori kunnen maar zeker niet naar Gorom-Gorom waar we naar toe wilden gaan. Oké we besluiten de moskee in Bani te bezoeken en dan weer naar het westen te gaan. Op de dag dat we naar Bani willen vertrekken zijn er grote demonstraties en de weg naar Bani is afgesloten. Nu blijkt President Macron op bezoek te zijn in B.F. en daar is niet iedereen blij mee.
We gaan dus niet naar Bani maar richting het westen Kongoussi, we slapen in het wild en dat is heerlijk, vervolgens richting Ouahigouya. Bij Ramsa staat de weg onder water en we rijden ongeveer 2 km door 1 meter diep water, we kunnen de weg nog net zien want naast de weg is het heel diep is ons verzekerd.
977FE266-BEE9-485D-9F47-71EDF52CD6A9
We redden dit en vervolgen de weg maar dan komen we bij een nog groter ondergelopen weg waarvan we de weg niet meer zien hoe die loopt en het is meer dan 1,5m diep en het einde is niet in zicht. Allerlei heel aardige mensen die voor willen varen waar de weg loopt etc. Maar de auto heeft een redelijk tempo nodig door het water anders doet hij het niet meer. We besluiten om een andere weg te nemen en komen dus weer door hele smalle paadjes en een prachtig Sahelachtig gebied en zo kunnen we verder via Tougan, Dedougou naar Bobo-Dioulasso. Onderweg slapen we steeds in het wild en een leuke ontmoeting toen we daar stonden te koken , komt er een vrouw aan fietsen en ze ziet ons, laat haar fiets vallen, gilt en zet het op een lopen. Een half uurtje later komt ze met de hele familie en ze staan een beetje te staren, want we zijn natuurlijk een paar witte spoken voor hen en wanneer je nog nooit een blanke gezien hebt is dat schrikken. We lopen naar ze toe en maken kennis en vertellen hen dat we hier blijven slapen en morgen weer vertrekken. We zijn welkom en vervolgens krijgen we s’ochtends pannetjes melk en of we water nodig hebben. Allervriendelijkste mensen, de communicatie is lastig omdat ze een eigen taal hebben maar met gebaren kom je een heel eind.
We hebben altijd de indruk dat B.F erg droog is en dat is ook wel zo maar er valt evenveel regen dan in Nederland alleen hier de hele hoeveelheid in 2 maanden en dat heeft een andere aanpak nodig.
26D600A3-2D72-41B0-99E0-522542DABC93
5301FBD2-134F-42A9-A40C-550F7BF2C317B4EB4567-B070-4763-9FB7-3B50C3384F51
We komen in Bobo en gaan kamperen bij hotel Vila Rose, dit hotel is van Nederlandse Franka en Burkina Moctar. Na een paar dagen hier te zijn krijg ik Malaria en gaan we naar een kliniek en lig ik al snel aan het infuus, etc. na 5 uur kan ik weer naar het hotel met een tasje vol medicijnen en na een paar dagen krijgt FJ malaria.
Wij zijn nu aan het herstellen en het gaat al een stuk beter met ons maar we zullen zeker t/m de kerst nodig hebben.
Wij vieren onze Kerst dus in Hotel Vila Rose.
Wij wensen jullie allen een zeer vrolijke Kerst en in alle opzichten een gezond 2018.

GHANA

Wij vieren dat we 5 jaar geleden vertrokken zijn uit Nederland met een fles wijn maar na 1 slokje laten we de wijn voor wat hij is, maar toch !!!
Richting Akosombo dam rijden we door het prachtige landschap en de hoeveelheid kerken in de dorpen zijn niet te tellen. Een kerkdienst is te vergelijken met een disco uit de 60er jaren, een band met zanger/es voorin de kerk maken muziek en de gemeente zingt en danst mee. Het is een enorme vrolijke samenkomst en kan uren duren.
De Akosombo dam en Voltameer is de op 1 na grootste van de wereld gebouwd begin 60er jaren, in China is de grootste. We krijgen een rondleiding en het is erg interessant, de dam is van natuurlijk materiaal gemaakt uit de omgeving en geeft Ghana elektriciteit en water, de overtollige elektriciteit wordt verkocht aan de omringende landen. Iedereen kan beschikken over elektriciteit in Ghana als er betaald wordt en de infrastructuur is ook nog wel een punt van aandacht.
Van hieruit gaan we naar de kust PramPram waar we genieten van zon, zee, palmbomen en strand, we zijn de enige gasten. We hebben op dit moment regelmatig een forse onweersbui die zorgt voor wat verkoeling. De wegen zijn overwegend slecht tot zeer slecht en we hebben dus tijd nodig om ons te verplaatsen, door Accra is het meer een file probleem waarom we niet opschieten maar we besluiten er alleen doorheen te rijden. Omdat deze stad zoals de meeste steden vies, stinkt en vol is.
We gaan naar Stumble Inn net voorbij Cape Coast en genieten s’avonds van de traditionele trommelaars met bijbehorende dans.

2D7C231A-F90C-445F-913E-7C43EA6D89D9

D11228A8-CAA2-4112-9BE3-655B11D249D1
We lopen over het strand naar Elmina en ontdekken dat dit geen goed plan was, we zijn best wel wat gewend maar dit strand is het smerigste strand van heel Afrika, echt heel erg! Nu blijkt Ghana op de 7e plek te staan van smerige landen ter wereld. Na dit overleefd te hebben en een beetje bijgekomen te zijn, gaan we het St George’s Castle bezichtigen, gebouwd in 1482 en veroverd door de Nederlanders in 1637 en in 1872 overgegaan naar de Engelsen. Deze hele periode staat in het teken van de slavenhandel, die zeer indrukwekkend is en we niet altijd even trots zijn opdat we Nederlanders zijn.!
F295647C-219F-427E-9346-DDE206D9F35E
We rijden richting Cape 3 Point en we komen in Watika aan en gaan eerst maar overnachten want er er is een hindernis om bij Cape 3 Point te komen. Er is een brug waar we met de auto niet over kunnen en we staan er 10km vandaan en met de auto moeten we ongeveer 80 km omrijden. Lopen is een optie, het is wel erg warm, maar wij lopen tot over de brug en huren 2 motortjes die ons vervoeren en ook dat is een belevenis op zich , want het zandpad met de grote waterplassen is ook nog moeilijk om door te komen zonder natte voeten.
Het Cape 3 Point is het zuidelijkste punt van Ghana met een prachtig uitzicht.

51035EAA-5D0C-4110-BCAD-E287166FE4D6

2F4DD2F8-860F-48DF-A63E-BE9C131047CF
De cacao vrucht.
Van hieruit vertrekken we over de zeer slechte weg richting Lake Bosumtwi, de weg wordt wat beter en ik denk dat ik een dorpje uit ben en geef gas en dat was iets meer dan 50 km en dat is gemeten. De politie doet in het begin erg vervelend maar we weten waar het uiteindelijk op neer komt maar dat kost tijd en vriendelijk babbelen. Oké geregeld eerst moesten we de volgende dag naar de rechtbank, advocaat erbij etc, hierna komt dan toch dat we het af kunnen kopen en over die prijs moet dan nog onderhandelt worden, ook dat gaat en we kunnen weer verder.
Ongeveer 30 km voor de Cocoa Village Guesthouse waar we naartoe willen is de weg heel erg slecht en met 10 km per uur komen we daar in het donker aan, wat zeer vervelend is omdat je gewoon niets ziet. De deal is dat we kunnen kamperen voor niets tegen het gebruik van een maaltijd en dat is een goede deal want ze hebben lekker eten. De Ashanti bevolking geloven dat hun ziel na hun dood hierin het Lake Bosumtwi komt en er wordt voor een vaarwel gebeden voor de God Twi.
Wij genieten overwegend van het uitzicht, vissers en de vogels.
4D32F55B-2F77-4B03-B8C5-7ED74039577C
Hierna gaan we door een prachtig bergachtig landschap richting de Presbyterian Guesthouse midden in Kumasi waar we kunnen kamperen. De Presbyterian is een geloofsgemeenschap en er is een kerk, cultureel centrum, conferentie centrum, restaurant, etc en wij kunnen kamperen.
Van hieruit is het nog geen 5 minuten lopen naar de Kejetia markt de grootste markt van West Afrika met meer dan 11000 stalletjes. Wij lopen met zijn 2en over de markt, de paadjes zijn heel smal, je kunt elkaar nauwelijks passeren en dan komen er ook nog heel veel vrouwen door met van alles op hun hoofd en er komen ook nog smalle karretjes door, kortom een gekrioel van mensen, ongelofelijk zoveel en je kunt er van alles kopen, je kunt het zo gek niet verzinnen of het is er. Hele mooie stoffen, zodat er ter plekke iets voor je genaaid kan worden, en ga zo maar door. Dodelijk vermoeiend en na een aantal uren hebben wij het gezien, maar we hebben heel erg genoten en niet alleen van de markt maar ook dat wij er met zijn 2en ongestoord rond konden lopen. De Ghanese bevolking is ontzettend vriendelijk en gastvrij en we hebben ons nog geen moment onveilig gevoeld.

We rijden richting het Bui NP en onderweg gaan we onder een paar bomen lunchen, je staat natuurlijk altijd op iemands grond en de boer komt naar ons toe en we maken een babbeltje, we zijn welkom en na een tijdje komt zijn vrouw met een grote pan groente en bladeren, ik vraag hoe ik het klaar moet maken en ze verteld het me met alle vriendelijkheid die je maar kunt bedenken.
Wij maken een deel ervan klaar s’avonds maar we staan in brand, zo heet maar tegelijk ook lekker!
Het NP is niet veel meer van over omdat ook hier een dam is gemaakt en een deel van het park onder water staat, vertrekken wij naar het Mole NP. Er is een kampeerplek waar we alleen staan en s’middags komt er een troep van rond de 60 Baboens voorbij en de 1e nacht krijgen we bezoek van olifanten die wat bomen een kopje kleiner maken.
De volgende ochtend gaan we een wandelsafari doen en we vertrekken met gids met geweer het park in, een hele mooie ervaring om in dat prachtige natuurgebied rond te lopen, buiten wat antilope’s,olifanten en vogels zien we niet zoveel dieren maar het is een hele mooie belevenis. Bij dit park is ook een motel met zwembad en daar mogen wij gebruik van maken en dat is fijn want het is toch zo rond de 39 graden. Bij dat zwembad ontmoeten we natuurlijk weer heel veel mensen en zo ook een Nederlandse Rosa, ze werkt hier voor de bosbouw en ze probeert de bevolking van het belang en het herplanten van bomen te overtuigen. Dat is niet gemakkelijk en de problemen die ze daarbij tegenkomt is erg interessant en daar kom je met onze westerse manier van denken niet zo snel op. Bijvoorbeeld, de grond is van de man maar wat erop groeit is van de vrouw. Nu beweert de man dat bomen de grond arm maakt en de verdeling van de bomen wanneer je meerdere vrouwen hebt wat een normaal verschijnsel is in Afrika zijn allemaal hobbels die genomen moeten worden. Een grote uitdaging! Maar Rosa is ook een vogelaarster en we bespreken een vogelsafari met zijn 2en en zo vertrekken we de andere ochtend voor 6en met een gids met geweer het park in. We zien en horen de meest mooie en geweldige vogels en genieten weer volop van het totaal plaatje.
S’avonds maken we een kampvuurtje en we genieten in het donker want dat is het al om 6 uur bij het kampvuur met allemaal oerwoudgeluiden op de achtergrond.

A6C50B98-F5C0-4D88-8D03-E9D7BB981728

886CAA10-072A-4833-B45D-2288871E78EC
In Larabanga een dorp dicht bij het park staat de oudste mud and stick mosque van Ghana, heel bijzonder.
C3F1A7B1-B58F-4C16-9D3A-38297940A739

ECC3FCBE-E19E-438A-A589-6DB5ED576D1284A885A5-4427-4176-AFD3-1335964DEA6B
Een trap!
2DBF6CAB-C30C-4CCE-8B74-0E5204500A7E
De medicijnman
5CAF00A1-B010-4B7F-AF7D-BD0D66C9DC0C
De 100 jarige chief
Ongeveer 10 km verder ligt het dorp Mognori en hier nemen we een rondleiding, in dit dorp wordt shea-butter gemaakt van de vruchten van de Shea boom en het hele proces wordt ons uitgelegd en hoe gezond en medicinaal de shea- butter is. We maken ook kennis met de medicijnman en de eerste hulp die hij kan bieden. Blijft altijd interessant hoe er met de meest simpele dingen verlichting te behalen valt. Wij kopen natuurlijk deze gezonde shea-butter in een calabas waarbij het op temperatuur blijft, om ook dit mooie ecologische dorp een stukje tegemoet te komen.

Wij gaan weer een stuk noordelijke en nemen een alternatieve route ons verteld door een fietser, wat dus geen goed idee is. De natuur is heel mooi maar de weg is te smal voor een auto en we komen bij een rivier waar je alleen per kano kunt oversteken en te diep en te breed om er door te rijden met de auto.
Maar uiteindelijk komen we in Tamale, wat een hele mooie bruisende stad is en we naar hartelust inkopen doen, hoe noordelijker we komen hoe warmer en droger. Wij moeten onze huid beter beschermen tegen zon en insecten en we besluiten zoals de Ghanese mensen doen, een soort pyama en lange broek!

Wij zijn nu 10 km voor de grens naar Burkina Fasso en overnachten bij een guesthouse, waar we vroegen of er een douche en water is, waar de persoon in kwestie heel trots ja op zegt, maar bij de douche aangekomen is er een douchekop die uit de muur komt maar geen kraan om hem aan te zetten, dus toch nog opfrissen met een bakje water.
Zo zit Afrika altijd vol verrassingen.