Maandelijks archief: februari 2020

Guinee

Oudejaarsavond vieren we in Mbour in een prachtige tuin waar we ook kunnen kamperen. Onze Belgen waren deze mensen tegen gekomen, hij uit België, zij uit Libanon. Het was buiten onder de sterrenhemel, kampvuur, overal kaarsen door de hele tuin en kleden op de grond waar we konden zitten. Deze dame op de foto speelde de Afrikaanse harp en zong fantastisch, buffet met heerlijk eten en toosten op het nieuwe jaar met passievruchtenlikeur, heerlijk en supergezellig.

Hierna gaan we weer met z’n 4en verder naar het zuiden door een prachtig afwisselend landschap met veel water en gaan de grens over bij Karang naar Gambia, de grens is zoals overal hectisch. Maar het wordt pas echt hectisch als we de boot nemen naar Banjul, we moeten wachten op de volgende boot want deze is vol. Wanneer er gezegd wordt in Afrika dat iets vol is, dan is dat ook echt vol. Maar na 3 uur wachten kunnen we erop. De mensen staan als sardientjes in een blik tussen de auto’s en motorfietsen en er is geen ruimte om je te draaien, wij zitten in de auto want de deur kan niet meer open zoveel mensen!

We rijden door naar Kafountine in Zuid Senegal, genieten van de Mangrove’s en via Ziguinchor gaan we richting de grens met Guinee /Koundara. Wij kamperen in het wild en rond 4 uur word ik wakker met een gevoel dat er iets niet klopt. Ik ga poolshoogte nemen en zie dat het bos brand op minder dan 100 m van onze auto, ik maak FJ wakker en gaan inpakken en ik maak ook de Belgen wakker en zo vertrekken we als dieven in de nacht naar een ander plekje.
Dus een extra aandacht puntje en dat zal in heel Guinee zo zijn, er wordt veel uit voorzorg gebrand zeggen ze?

We rijden richting de plaats Mali door het Massief du Tamgue en de weg is een werkelijke uitdaging, we verplaatsen ons gemiddeld 20 km per uur. Bij het dorp Mali is een berg mount Laura en daar is het silhouet van La Dame de Mali te zien en daar gaan we voor. De reis ernaar toe is adembenemend mooi, het landschap is geweldig.

De weg naar Labé is niet veel beter en zal in heel Guinee niet veel beter worden!

Van Labé richting Pita waterval en naar de Cambudaga watervallen. We dalen meer dan een uur maar dan komen we bij een wonderschoon stukje natuur, een waar paradijs. We zijn met z’n 4en en het is er allemaal zo puur en om daar te zijn is heel bijzonder. We genieten volop.

We rijden verder over de N22, de wegen hebben een nummer maar het is echt telkens weer een hele uitdaging en we gaan dus ook heel langzaam door dit prachtige land. Onderweg in de kleine dorpjes doen we de boodschappen en kunnen we drinkwater vullen. Onze voorkeur gaat uit naar een pomp in plaats van een put en we hebben dan ook altijd heel veel belangstelling.


Bij voorkeur overnachten we bij een riviertje, want dan kunnen we plonsen, de was doen en de douchezakken vullen.

Door het schudden van de auto op deze wegen is er iets niet goed gegaan met onze elektriciteit, we hebben kortsluiting en alles van de huishoudelijke functie’s zijn uitgevallen. Dat betekend geen licht, geen 220 volt en geen waterpomp met filter. Dat laatste is wel erg vervelend want wij filteren ons drinkwater. Het water wat wij vullen in de dorpen is drinkwater maar onze magen zijn te gecultiveerd met hen vergeleken. We kunnen ook geen drinkwater kopen, dus we koken het water en het gaat goed. Ondertussen is FJ bezig om het te fixen en het lukt met het drinkwater, erg blij mee.

We zijn onderweg naar Dalaba en maken daar een prachtige wandeling naar Pont du Djeu (de brug van God), we komen langs de moestuinen van Dalaba.

Wij gaan s’avonds met z’n 4en uit eten want hierna gaan de Belgen naar het noorden richting huis en wij gaan naar het zuiden. Voor deze gelegenheid brengen ze bubbels mee en toosten we op de geweldige tijd die we samen hadden. We zullen elkaar missen!

De weg naar Dabola en vervolgens Faranah is niet veel beter dan we gewend zijn. Hier gaan we een kijkje nemen in het N.P de Niger. Een hele discussie want er moet altijd een gids mee maar dat willen we niet en we willen een privé plek aan de Niger. Uiteindelijk staan we met z’n 2tjes en genieten van dit stukje prachtige natuur.

De route gaat verder via Kissidougou,Macenta en hoe zuidelijker hoe tropischer en we kunnen smullen van allerlei heerlijke vruchten. Ananas,avocado, mango, papaja en we vinden ze allemaal heerlijk. En cashewnoten niet te vergeten!

Nu doet ook de koelkast het niet meer! FJ pluist alles uit maar de conclusie is, hij is op. Hij is pas 27 jaar en dan is een koelkast op. We doen het nu zonder!

In Kankan aangekomen gaan we naar een grote markt, tanken diesel en drinkwater en bereiden ons voor om de grens over te gaan naar Mali. Er gaan erg veel verhalen over Mali en we gaan die niet testen. Daarom nemen we een kleine grens zodat we maar een paar dagen in Mali zijn, om naar Burkina Faso te gaan. Onderweg naar die kleine grens is de weg weer slecht en we moeten een rivier over. In het ene gps programma was er een brug en het andere een veer. We komen daar aan en de brug is ingestort en het veer is uit de vaart gehaald.
Maar ook hier zijn ondernemers en die hebben 2 bootjes aan elkaar vastgemaakt en brengen auto’s naar de andere kant van de rivier. Wij controleren of hij wel 3 ton gewicht kan hebben, maar ze verzekeren ons dat het gaat. Wij vinden het wel spannend maar het gaat prima.

Guinee is een heel puur land nog zonder toeristen, het landschap is overweldigend mooi en zonder infrastructuur maakt dat dit land geweldig is voor off the road avonturiers!


In Mali gaan we naar de Chutes de Farako net voor de grens naar Burkina Faso, we kennen deze plek . Slapen hier prima en gaan de volgende dag naar Bobo dialasso waar we warm onthaald worden door Franca en Moktar van La Vila Rose. Hier gaan we onze auto stallen en vliegen begin maart naar huis.
Het was een zeer bijzondere verrassende winter voor ons, alles verliep anders dan we van te voren gedacht hadden maar niet minder mooi. Wij hebben genoten.!