Maandelijks archief: januari 2018

MALI.

In Burkina Fasso gaan we naar de omgeving bij Banfora en dat is een zeer groen gebied. We bezoeken de Kafiguele watervallen en de Domes en de Sindou Peaks en vervolgens het Tengrela meer met diverse vogels en nijlpaarden.

Tijdens onze herstelperiode hebben we via verschillende kanalen informatie ingewonnen over Mali. We moeten door Mali om naar Senegal te gaan en we besluiten om de kortste route te nemen en al het mooi’s Mali te bieden heeft voor een andere keer te bewaren.!
We komen bij de grens en dit verloopt zeer soepel en vriendelijk en na anderhalf uur rijden we alweer. We gaan naar de Chutes de Farako en gaan daar lunchen, het is er prachtig. Wij staan in de schaduw onder een boom met uitzicht op de stroomversnellingen de vogels en even later komt er een kudde koeien drinken. Wat kan de natuur mooi zijn!
Het is winter in Mali en dat betekend dat het overdag rond de 35 en s’nachts rond de 15 graden is en voor heel veel mensen een reden om een ijsmuts en winterjas aan te doen!

We gaan verder en we slapen in kleinere plaatsen bij hotels achter muren met bewaking, we willen geen enkel risico nemen. We moeten wel door de hoofdstad Bamako en er staan bij elk kruispunt ongeveer 10 bewapende agenten en bij elk internationaal hotel wel 30 bewapende soldaten, dus er wordt goed bewaakt? Wij hebben geen enkel probleem en kunnen onze weg vervolgen, de mensen en de atmosfeer is zeer vriendelijk. Voorbij Kita is er de mogelijkheid om naar een meer te rijden waar een camping Cool camp is van Casper een Nederlander en we worden daar heel erg vriendelijk ontvangen. Hij gaat s’avonds met vriend Cees eten in het dorp en of we mee gaan en zo hebben we een heel gezellige avond. Casper heeft een bootje en dat kunnen we gebruiken en dat is heel fijn, stroom afwaarts gaat het zeer relaxt maar gelukkig heeft hij er een elektrisch motortje opzitten voor stroomopwaarts.
Cees zijn vrouw en Casper hebben erg veel gedaan voor scholen en zorgen dat de waterpompen blijven werken en nog heel veel meer en nu heeft het dorp een afscheidsfeest georganiseerd want Cees stopt er mee, zijn vrouw kon er al niet meer bij zijn om gezondheidsreden en of we mee willen en dat is natuurlijk erg leuk om zoiets mee te maken. Cees en Casper worden behoorlijk in het zonnetje gezet en voor ons was het erg mooi om te zien wat ze allemaal gerealiseerd hebben en te zien hoe dankbaar en blij de bevolking hier mee is.



Van hieruit gaan we via de Kassama piste naar de grens met Senegal. Deze piste gaat door zeer afgelegen gebieden met een prachtig wisselend landschap en zeer authentieke nederzettingen. We rijden 2 dagen met een snelheid van gemiddeld 20 km per uur en krijgen onderweg ook onze eerste lekke band van deze winter. Wanneer we dicht bij de grens komen krijgen we een asfaltweg, want hier zijn goudmijnen. We komen bij de grens en hier gaat het er ook al zeer vriendelijk aan toe en het langst hebben we moeten wachten op de inkt voor het stempelkussen.
We hadden het goed voorbereid, maar we hebben geen enkel negatief momentje gehad in Mali!