Maandelijks archief: januari 2013

Kenia

Wij blijven een aantal dagen in Addis want het is erg gezellig. We willen ook naar de Toyota dealer voor onderdelen, want we hebben een probleempje met ons rechterachterwiel en dat lossen we telkens op maar niet de oorzaak bij gebrek aan de juiste onderdelen en die vinden we en het is nu definitief opgelost. Zo reist het prettiger. De auto doet het verder perfect.
We hebben besloten om via het zuidwesten, de Omo vallei naar Kenia te reizen. We winnen informatie in over hoe de situatie daar is en de situatie in de Rift vallei in Kenia, dit is een gebied met heel veel rivieren zonder bruggen. Het heeft de afgelopen 2 maanden niet geregend, het moet kunnen. We willen dit niet alleen doen en gaan informeren bij andere Overlanders en we vinden 2 stellen die we al kenden die dezelfde route willen maken en we besluiten dit met 3 auto’s te gaan doen. We maken een afspraak in het laatste dorpje voor de grens Turmi.
Alles is geregeld en we gaan naar de Omo vallei, hier leven verschillende stammen en wij gaan daar een kijkje nemen. Het rijden in dit gebied is al een belevenis, heel veel mensen en dieren, koeien,geiten, ezels,kamelen en alles gaat over de weg. Het is er dus altijd druk, je moet je ook niet voor gaan stellen dat al deze mensen auto zouden gaan rijden want dat kan helemaal niet.

20130119-194659.jpg

De mensen lopen want ze moeten o.a. water halen en dat kan in droge tijden ver weg zijn, iets wat wij ons moeilijk voor kunnen stellen dat je elke druppel water kilometers verder moet gaan halen op je hoofd of op je rug en dit is dus een dagelijks ritueel.
Onderweg zie ik een stalletje met heerlijke mango’s en stel voor even te stoppen om er een paar te kopen, we staan nog niet stil of de hele fruitwinkel komt de auto in, waar komen ze zo snel vandaan vraag je je af, maar het fruit is heerlijk.

20130119-195014.jpg
De eerste stam die we bezoeken is de Dorze stam, deze mensen leven met en in de natuur, zijn vegetarisch en gebruiken alleen voedsel uit de natuur, van de bananen plant gaat niets verloren, bakken brood van pulp gemaakte bananenbladeren, hebben hun eigen groente tuintje, maken zelf honing en drank(een soort genever) ze leven in hutten die ook uit natuur materialen gebouwd zijn. De vrouwen spinnen katoen en de mannen weven er mooie stoffen van. Wij gaan samen met de mensen brood met honing eten en ze hebben van rode pepers nog iets gemaakt maar we staan bij de aanraking al in brand. Het brood is erg lekker en het is erg gezellig, vol trots krijgen we het drankje, maar als ik eraan ruik ben ik al bijna dronken, we slaan het af en het wordt snel door hen opgedronken. Heel erg mooi om te zien hoe puur en vrolijk deze mensen zijn, hoe verantwoordelijk ze zich voelen voor elkaar en hoe dicht ze bij de natuur staan.

20130119-195252.jpg
We gaan naar het NP (Nationaal Park) Nechisar en willen daar ook overnachten, we slaan voldoende eten en drinken in en vertrekken richting een speciale plek waar alle dieren bij elkaar komen. Het is ongeveer 35 km, het is een mooi park met prachtige vergezichten over Lake Chamo.
We genieten van de vogels onderweg en zien krokodillen, we zijn nog maar 8 km verder en we vragen ons af of we over deze weg verder willen, het is onvoorstelbaar zo slecht en we rijden 5 km per uur en dat is al te snel, we hebben het gevoel dat de auto in 20.000 stukken uiteen valt.
We gaan terug en gaan naar een spring en gaan tussen de apen kamperen. Achteraf bleek dit de goede beslissing want we spraken mensen die wel de hele tocht gedaan hebben en nu serieuze problemen met hun auto hebben. ( gebroken veren en koppakking)

In de plaats Konso leeft een Mecheke stam en deze gaan we bezoeken, eerst gaan we naar een natuur verschijnsel New York genoemd door de plaatselijke bevolking, het zand dat tussen de rotsen weg spoelt door wind en regen laat prachtige pieken zien. Daarna maken we kennis met de Mecheke bevolking over hun traditie’s en gewoonte’s, heel erg boeiend en weer heel anders.
Het heeft heel veel sociale aspecten en ze zorgen allemaal voor elkaar, maar ook dingen waar we ons niet in zouden kunnen vinden, heel erg bijzonder.

20130119-195557.jpg
In Key Afer is er op donderdag een speciale marktdag, dan komen alle mensen van verschillende stammen uit de hele verre omgeving hun producten aanbieden. Het aanbod varieert van geiten, koeien,kamelen,kippen maar ook groente , fruit en de zelfgemaakte curiosa. Het gaat ons om de mensen van de verschillende stammen die er rond lopen en dat is geweldig zo mooi deze mensen zich weten uit te dossen. Foto’s maken blijft speciaal, want heel veel mensen willen het niet of willen er geld voor. We genieten volop van al deze mooie mensen.

20130119-195758.jpg
In het Mago NP leeft nog een zeer bijzondere stam de Murshie people en daar kunnen we alleen s’morgens naar toe want s’middags zijn ze dronken. Het drank en drug probleem is groot in deze omgeving en de weersomstandigheden zijn belangrijk voor de drugs want het groeit erg hard bij mooi weer, dan is er veel en is het goedkoop.
Wij zijn op tijd bij deze stam, de vrouwen krijgen op jonge leeftijd een inkeping in hun onderlip en daar komt een sieraad in. Zo ook bij de oorlellen, ze beschilderen en carven hun huid. Het is een hele bijzondere stam en sterk op geld belust.

20130119-200001.jpg
In Jinka gaan we diesel, eten en drinken inslaan, want we gaan door de Rift vallei ongeveer 800 km waar niets te koop is, we gaan met 3 auto’s naar Omerate de grensplaats voor de douane faciliteiten en vertrekken richting Kenia. We gaan via een track die dicht langs het Turqana Lake gaat en deze is prachtig, het meer heeft prachtige kleuren, de track is adembenemend , door rivierbeddingen , rotsen, lava partijen. We gaan langzaam met een gemiddelde van 17 km per uur doe je er een paar dagen over, we kamperen aan het meer en krijgen regelmatig visite van lokale mensen die toch altijd weer ergens vandaan komen. Deze vallei staat bekend om het klimaat, warm zo tussen de 35 en 40 graden en erg veel wind. F.J spint en ik puf.

20130119-200326.jpg
Wanneer er weer wat meer nederzettingen zijn gaan we naar een soort camping die er dan ook weer is en ontmoeten mensen die uit het zuiden komen en we bespreken de route (over Baragoi en Maralal ) die we van plan zijn te gaan rijden. Dit wordt ons sterk ontraden, er zijn serieuze ongeregeldheden en we bespreken een andere route. De nieuwe route gaat door nog meer rivierbeddingen maar het gaat allemaal prima en we komen in Isiolo en vandaar hebben we zelfs een asfaltweg naar Nairobi. Net bezuiden Nanyuki passeren we de evenaar, daar gaan we natuurlijk met eigen ogen bekijken of het echt zo is dat aan de noordkant het water met de klok meedraait en aan de zuidkant andersom. Wij kunnen dit bevestigen, het is een prachtig natuurverschijnsel maar het is echt zo.

20130119-212104.jpg
Wij gaan naar Jungle Junction Campsite in Nairobi en ontmoeten erg veel Overlanders waar wij met onze paar maanden reizen in het niet vallen bij de mensen die al jaren onderweg zijn.
Wij hebben een te gekke tocht gehad en gaan nu een paar dagen, papieren regelen, de auto schoonmaken, onderhoud plegen, etc

Ethiopië

Er is in Khartoum een heilige plek Omdurman en elke vrijdagmiddag is er een festival met traditionele dans en muziek en wij besluiten met het openbaar vervoer te gaan. Dat is altijd spannend, het is ongeveer 18 km van onze camping en het feit dat je de taal niet spreekt en alles in het Arabisch aangegeven staat is het een overwinning als je op de plek aankomt die je gedacht had. We beleven er veel plezier aan en zien op deze manier veel van de stad want we doen er 3 uur over. Het is een enorme drukte als we aankomen en heel veel theedames en ze bakken een soort oliebol. Wij zitten dus wat vroeg aan de oliebollen. De muziek en dans hebben we na een half uurtje wel gezien maar het is erg gezellig en we ontmoeten erg veel mensen, lokale mensen die ons de rituelen uitleggen en buitenlanders waar we het reizen mee delen. Kortom heel gezellig en we gaan net voor zonsondergang weer weg met een lokale bus en krijgen hulp van een Sudanees waar we ook de kans niet krijgen om ons busritje te betalen, dat is de gastvrijheid hier is de uitleg. We moeten overstappen in het centrum en wij besluiten een hapje te gaan eten en daarna verder te gaan. Hierna ontmoeten we 4 studenten die goed Engels spreken en ze hebben de auto van Pa en vinden het leuk ons weg te brengen, wij leggen uit waar wij mee bezig zijn en ze bewonderen de auto en we hebben een hele gezellige avond.
De volgende dag komen de mensen waar we de Desert mee doorgetrokken zijn, de Boy’s genoemd, de NL leeftijdgenoot is jarig en nodigt ons uit met z’n 7en te gaan eten, wij op onze beurt zorgen voor een taart met kaarsjes van zijn leeftijd en het weerzien is geweldig.
De dag daarop nemen we weer afscheid want wij gaan verder en we zien het dorre, droge landschap veranderen in grote graanvelden en meer dieren, geiten, koeien, kamelen, paarden, etc. het is duidelijk dat het hier vaker regent. De grensperikelen nemen ongeveer 3 uur in beslag en daarna komen we steeds meer in een bergachtig groen Ethiopië, we gaan naar het Tanameer naar het plaatsje Gorgora daar heeft een NL stel een camping, we nemen een tussendoor weggetje dat wat landschap betreft erg mooi is en we komen door agrarische nederzettingen waar normaal geen auto doorkomt en dat is lastig om door te komen vanwege alle ezels,geiten,koeien en kinderen. We hebben erg veel belangstelling ook meer dan ons lief is maar kunnen niet anders dan stapvoets erdoor en de kinderen zitten en hangen aan onze auto, uiteindelijk weten ze onze schop die ons goede diensten heeft bewezen in de Desert bij het uitgraven als we vastzaten en bij gebrek aan toilet, ondanks een slot en 2 klemmen er af te rukken, dat merken we bij aankomst op de camping. Welkom in Ethiopië denken we en we zijn er net 1 dag. Het feit dat dit gebeurd is maakt meer indruk op ons dan dat we de schop kwijt zijn. Op de camping is het een warm onthaal en we zien weer bekenden, het is een prachtig oord met veel prachtige vogels en ik ga weer eens lekker zwemmen in het frisse meer. Wij melden ons aan voor het Kerstdiner en met een internationaal gezelschap van 16 personen en geit op het menu beleven wij een ontzettend gezellige kerstavond.

20130104-230551.jpg

Tijdens de gezellige avond hebben we met 3 mensen afgesproken samen naar de Simien mountains te gaan en vertrekken de andere dag naar Debark waar het kantoor is om alles te bespreken want je moet onder begeleiding van minstens een scout en dat is een mannetje met geweer en spreekt geen Engels. Wij vertrekken met scout de andere dag naar Sankabar camp op 3190 m. en gaan een prachtige wandeling maken en we genieten van de prachtige uitzichten de Gelada monkey, de Lammergeyer, de Walia Ibex en natuurlijk de Raven. De andere dag gaan we naar Chennek camp op 3900m. en regelen een extra scout voor F.J want wij gaan wandelen naar een top op 4420m. en dat is heftig maar prachtig, we slapen hier en gaan de volgende ochtend zo vroeg mogelijk naar beneden want dit is geen goede omgeving voor F.J. Overdag in het zonnetje is het zo rond de 20 graden, maar het koelt s’nachts af tot ongeveer min 10 graden. Het was heel erg mooi maar het was voor de gezondheid van F.J geen goede keuze.

20130104-231009.jpg

We gaan naar Gondor en daar koesteren we ons in de warmte en zien prachtige muurschilderingen in de Debre Birhan Selassie kerk. Vervolgens gaan we naar de heilige plaats van Ethiopië Lalibela
het 8e wereldwonder met de monolithisch in de grond gebouwde kerkcomplexen met een heel spirituele lading. Lalibela ligt op 2630 m. hoogte met een prachtige omgeving, het is oudejaarsdag en we hebben met 8 mensen die we al kennen afgesproken dat we gaan eten in een heel mooi restaurant op 2800 m. bij zonsondergang, we hebben het weer heel fijn met elkaar en na het eten gaan we naar een lokale kroeg met lokale dans en muziek en zo hebben wij een heel gezellige oudejaarsavond.

20130104-231215.jpg

Hierna vertrekken we naar vrienden in Addis Abeba en regelen onze visa voor Kenia.
Addis Abeba heeft ongeveer 3,5 miljoen inwoners en heel Ethiopië ongeveer 82,5 miljoen.
In Ethiopië is er een andere jaartelling en tijd, ze volgen de Julian kalender en dat betekend dat ze 13 maanden in een jaar hebben en een 12 uur cirkel dat betekend dat ze nu in 2005 leven en het 6 uur later is dan bij ons. Ethiopië ligt tussen de kreeftskeerkring en de evenaar.
Er zijn grote verschillen in landschap en mensen, de kennismaking van de 1e dag heeft zich niet herhaald en we ontmoeten nu overwegend vriendelijke en vooral mooie mensen, wij gaan hierna naar het zuiden en we zijn benieuwd hoe het daar zal zijn.

20130104-231803.jpg

Wij wensen jullie vanuit Addis Abeba een heel gelukkig, sportief en gezond 2013.
Onder het kopje foto’s meer foto’s.